Op hun 25e trouwdag reserveerde haar man een tafel voor drie. Ze dacht dat hij zich had vergist.

Marleen wist dat Robert iets voor haar verborgen hield. Ze wist alleen nog niet wat. Het begon drie weken voor hun trouwdag. Zijn telefoon lag op het aanrecht toen er een bericht binnenkwam. Robert stond koffie te zetten. Marleen keek niet bewust naar het scherm. Het lichtte gewoon op. Judith Meer zag ze niet. Robert Lees het verhaal →

Na de begrafenis erfden haar broer en zus ieder €150.000. Zij kreeg alleen een oude envelop.

De notaris keek eerst naar haar broer. “De heer Mark de Vries ontvangt een bedrag van honderdvijftigduizend euro.” Mark knikte langzaam. Naast hem zat hun jongste zus Eva met haar handen strak om haar tas geklemd. “Mevrouw Eva de Vries ontvangt eveneens een bedrag van honderdvijftigduizend euro.” Eva keek op. “Honderdvijftigduizend?” De notaris knikte. Toen Lees het verhaal →

Ze vond een sleutel in de jas van haar overleden vader. Niemand wist waar hij op paste.

Sanne had de jas al bijna in de zak voor de kringloop gestopt toen ze iets hards voelde. Ze zuchtte, trok de donkerblauwe winterjas weer naar zich toe en ging met haar hand door de rechterzak. Leeg. De linkerzak ook. Toch had ze duidelijk iets gevoeld. Ze legde de jas op tafel en streek met Lees het verhaal →

Iedere vrijdag kreeg ze een brief zonder afzender. Na de zevende brief besloot ze te wachten.

De eerste brief lag op een vrijdagmorgen tussen een rekening van de energieleverancier en een reclamefolder van de supermarkt. Eva zou hem waarschijnlijk niet eens hebben opgemerkt als haar naam er niet met de hand op had gestaan. Eva de Wit. Geen adres. Geen postcode. Geen postzegel. Alleen haar naam, geschreven met blauwe inkt. Ze Lees het verhaal →